Wrzesień | Nowe projekty, Dni Nauki w Gdańsku

W międzyczasie w Londynie Aleks i Mayank zaczynali pracę nad nowym projektem, który miał nam otworzyć drzwi do opublikowania możliwości technik, które testowaliśmy w biurze. Techniką, która poszła na pierwszy ogień była agregacja kopii prostych elementów w bardziej zaawansowane zbiory. Chociaż nie liczyliśmy, że zastosujemy ją już w projekcie budynku klient zażyczył od nas serię ławek, które “jeżeli okażą sie interesujące” mogą być rozbudowane w coś większego. Konstrukcja miała odbyć się w parku w centrum Seulu i miała poprzedzić ceremonię otwarcia nowego muzeum sztuki współczesnej.

Po powrocie z Szanghaju dowiedziałem się, że początek pracy szedł gładko i pierwsze koncepcyjne modele wyglądały bardzo obiecująco. Zaczęliśmy przygotowywać raport, a ja wyrenderowałem wizualizacje na tle dzielnicy Gaumszeon.

W tym samym czasie w Gdańsku miał rozpocząć się niebawem festiwal “Dni Nauki”, na którym po raz pierwszy miałem okazję poprowadzić wykłady o architekturze parametrycznej. Byłby to debiut, do którego przykładałem ogromną wagę. Niestety we wszystkich poprzednich latach nigdy nie mogłem przyjechać, a jedyna okazja, gdy miałem czas udzielić się w ich przygotowaniu, było tylko zaproszenie innego studenta na moje zastępstwo. “Mam nadzieję, że ludzie nie pomyślą, że idą na wykłady kogoś z Cambridge.” – pomyślałem, przypomniawszy sobie, że zaproszony student miał to samo imię co ja. Siedząc późno wieczorem w biurze i zbierałem materiały do prezentacji. “Ciężko byłoby i tak pomylić ten wykład z czymkolwiek innym.” – dodałem spoglądając na ekran komputera. Pierwszym tytułem prezentacji było “Projektowanie Parametryczne jako nowa dziedzina architektury”.

Musiałem skonsultować ten temat z Soomeen, licząc, że zainteresuję ją również jakąś częścią naszych działań w Stowarzyszenia Stypendystów Fahrenheita w Gdańsku. “Wygląda interesująco.” – odpowiedziała. “Czy wiesz, że w przyszłym tygodniu odbywa się konferencja moich kolegów pod podobnym tytułem?” Tak, w kolejnym tygodniu na londyńskim uniwersytecie Gilles Retsin przygotowywał konferencje pod podobnym tytułem, na którą przylatywali architekci z całego świata, w tym też Patrik Schumacher.

W międzyczasie projekt agregacji ławek dla muzeum sztuki zaczynał zataczać koło. Klient poprosił o trzecią wersję konstrukcji elementów, których ustawienie mieliśmy już dawno ustalone. Wszyscy wiedzieliśmy, że nie znamy możliwości lokalnych pracowników, nie wiemy jakie są rodzaje maszyn oraz czy jaka jest odległość od muzeum. Mogliśmy równie dobrze zgadywać nowy rodzaj konstrukcji i liczyć, że kolejną wersję klient przyjmie z większym entuzjazjmem.

Jednak jednego wrześniowego dnia wszystko zdało się samo ułożyć samo jak należy. Po powrocie z konferencji PACT późnym wieczorem zdążyłem dojechać na lotnisko Stansted, gdzie złapałem samolot do Gdańska. Dodając jeszcze najnowsze zdjęcia z konferencji udało mi się na pokładzie samolotu dokończyć prezentację i kolejnego dnia przedstawiłem wykład pod tytułem “Kombinatoryka i Architektura Parametryczna”. Na zakończenie paru dni pracy dostaliśmy też również wiadomość później, że projekt naszego projektu w biurze został oddany ostatecznie do konstrukcji.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s